Όταν μιλάμε για λογοτεχνία, συχνά κάνουμε το λάθος να νομίζουμε ότι είναι το ίδιο με τη συγγραφή. Ωστόσο, Δεν είναι ταυτόσημες έννοιες, από τις πρώτες μουτζούρες του οι Σουμέριοι Τα αιγυπτιακά ιερογλυφικά δεν θεωρούνται από μόνα τους λογοτεχνική τέχνη. Για να θεωρηθεί ένα κείμενο ως τέτοιο, πρέπει να υπάρχει μια αισθητική ή υποκειμενική πρόθεση που οι ειδικοί εξακολουθούν να συζητούν, καθιστώντας τη χρονολόγηση αυτής της μορφής τέχνης αρκετά ασαφή και ποικίλη ανάλογα με την περιοχή του κόσμου. Η εμβάθυνση στην ιστορία της λογοτεχνίας σημαίνει επίσης την αντιμετώπιση της τραγωδίας της απώλειας. Αμέτρητα έργα εξαφανίστηκαν λόγω ατυχημάτων, πυρκαγιών και της περίφημης υπόθεσης του… Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας ή η λογοκρισία που επιβλήθηκε από ισχυρές ομάδες που αποφάσισαν να σβήσουν ολόκληρους συγγραφείς από τον χάρτη. Αυτό καθιστά την τρέχουσα άποψή μας, κατά κάποιο τρόπο, ένα παζλ από το οποίο λείπουν θεμελιώδη κομμάτια για την κατανόηση της ανθρώπινης ιδιοφυΐας της Αρχαιότητας.
Η αυγή της γραφής και η Ανατολή
Στα πρώτα της στάδια, η πορεία προς τη λογοτεχνία σημαδεύτηκε από έργα όπως το Έπος του Γκιλγκαμές και το Βιβλίο των Νεκρών. Στην Αίγυπτο, η αφήγηση έφτασε στο αποκορύφωμά της με το Η ιστορία του ΣινούχεΑν και, παραδόξως, αυτά τα έργα χρειάστηκαν πολύ χρόνο για να φτάσουν στην Ευρώπη μέχρι την αποκρυπτογράφηση της Στήλης της Ροζέτας τον 19ο αιώνα. Δεν μπορούμε να ξεχνάμε ότι μεγάλο μέρος αυτού του υλικού παρέμεινε ζωντανό χάρη στο προφορική παράδοση Για αιώνες, υπήρχε πριν κάποιος αποφασίσει να το γράψει σε χαρτί ή πέτρα. Στην Ινδία, η σανσκριτική λογοτεχνία πρωτοστάτησε σε είδη που αργότερα θα αντιγράψουμε στη Δύση. Η Ριγκβέδα είναι το παλαιότερο κόσμημα, ακολουθούμενη από ιερά κείμενα όπως οι Ουπανισάδες. Αλλά αν θέλουμε να μιλήσουμε για μεγαλείο, πρέπει να αναφέρουμε το Ραμαγιάνα και ΜαχαμπαράταΔύο επικά έργα των οποίων το μέγεθος επισκιάζει ακόμη και την Ιλιάδα. Αργότερα, ποιητές όπως ο Καλιντάσα ανέβασαν την κλασική σανσκριτική σε εκπληκτικά ύψη, καθιστώντας την για τον πολιτισμό του αυτό που είναι ο Σαίξπηρ για εμάς. Από την άλλη πλευρά, η αρχαία Κίνα προσέφερε μια πολύ διαφορετική προοπτική. Ενώ οι Έλληνες επικεντρώνονταν στους διαλόγους, οι Κινέζοι προτιμούσαν την διδακτικές παροιμίες του Κομφούκιου ή του Λάο Τσε. Ωστόσο, ήταν λαμπροί στη στρατιωτική στρατηγική με τον Σουν Τσε και, πολύ αργότερα, κατάφεραν να αναπτύξουν το λαϊκό μυθιστόρημα κατά τη διάρκεια της δυναστείας Μινγκ, σηματοδοτώντας ένα ορόσημο στην παγκόσμια αφήγηση.
Κλασική Αρχαιότητα και Μεσογειακή Κληρονομιά
Η Ελλάδα είναι, για πολλούς, το λίκνο της δυτικής λογοτεχνίας. Με την Ιλιάδα και την Οδύσσεια του Ομήρου, τέθηκαν τα θεμέλια της δυτικής λογοτεχνίας. πυλώνες του κανόναασχολούμενοι με παγκόσμια θέματα όπως η τιμή και ο πόλεμος. Στη συνέχεια ήρθε η Σαπφώ για να διαμορφώσει την λυρική ποίηση, και θεατρικοί συγγραφείς όπως ο Αισχύλος, ο Σοφοκλής και ο Ευριπίδης, οι οποίοι εισήγαγαν την ειρωνεία και τον διάλογο, επιτρέποντας στο θέατρο να είναι ένας καθρέφτης όπου να αμφισβητήσουν τους κοινωνικούς κανόνεςΟ Αριστοτέλης, με την Ποιητική του, έβαλε τάξη στο χάος και καθόρισε τις παραμέτρους για την κριτική των λογοτεχνικών έργων. Η Ρώμη, από την πλευρά της, αν και πολύ ταλαντούχα, είχε μια πιο μιμητική προσέγγιση. Ο Βιργίλιος, με την Αινειάδα, προσπάθησε να μιμηθεί τη δόξα του Ομήρου, και ο Οβίδιος αναβίωσε τους ελληνικούς μύθους. Ωστόσο, οι Ρωμαίοι δεν έμειναν άπραγοι και ήταν οι δημιουργοί σάτιρας, ένα είδος που ο Οράτιος και ο Ιουβενάλ έφτασαν στα άκρα.
Ο Μεσαίωνας και η διατήρηση της γνώσης
Μετά την πτώση της Ρώμης, η Ευρώπη εισήλθε σε μια περίοδο όπου η θρησκεία διαπερνούσε τα πάντα. Η λογοτεχνία έγινε υπόθεση της Εκκλησίας και γράφτηκε κυρίως στα λατινικά, δημιουργώντας ένα πολιτισμικό χάσμα τεράστια με τους ανθρώπους που μιλούσαν ιδιαίτερες γλώσσες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι Μουσουλμάνοι έπαιξαν καθοριστικό ρόλο, καθώς ήταν αυτοί που Διατήρησαν τα ελληνικά κείμενααντιγράφοντάς τα και μελετώντας τα ενώ η Ευρώπη τα ξέχασε. Στην Ευρώπη, εμφανίστηκαν αγιογραφίες και αλληγορικές ιστορίες. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τη σημασία των επικά ποιήματα, όπως ο Μπέογουλφ ή οι σκανδιναβικές σάγκες, που κράτησαν ζωντανό το ηρωικό πνεύμα. Στην Ισπανία, η λογοτεχνία άρχισε να διαμορφώνεται με το Cantar de mío Cid και έργα όπως το Libro de buen amor ή το El conde Lucanor, όπου ένα ατομική συνείδηση από τον συγγραφέα.
Στον αραβικό κόσμο, το Κοράνι έγινε ο ακρογωνιαίος λίθος του πολιτισμού τους, συνδυάζοντας την πεζογραφία και την ποίηση. Αν και προτιμούσαν τα ηθικά κείμενα, μας άφησαν το στολίδι των Χίλιων και Μία Νυχτών. Εν τω μεταξύ, η Ιαπωνία βίωνε την περίοδο Χεϊάν, όπου μορφωμένες γυναίκες της αυλής Έγραψαν αριστουργήματα όπως το «Η ιστορία του Γκέντζι», αποδεικνύοντας ότι η λογοτεχνία δεν ήταν απλώς μια ανδρική λέσχη.
Από την Αναγέννηση στον Διαφωτισμό
Η Αναγέννηση επανέφερε τον ουμανισμό και την εμμονή με τα παγανιστικά κλασικά έργα. Η εφεύρεση της τυπογραφίας ήταν η πραγματική επανάσταση, καθώς επέτρεψε στα βιβλία να πάψουν να είναι είδη πολυτελείας και να γίνουν προσιτά σε όλους. Περισσότερα χέρια από ποτέΑυτή τη στιγμή, η Αγγλική Αναγέννηση Επέτρεψε στον Σαίξπηρ να μεταμορφώσει το θέατρο και στον Θερβάντες να γράψει τον Δον Κιχώτη, ο οποίος θεωρείται ο πρώτο σύγχρονο μυθιστόρημα για την ικανότητά του να παρωδεί ιπποτικά ειδύλλια. Το Μπαρόκ, από την άλλη πλευρά, μας έφερε απογοήτευση και μια πολύ έντονη απαισιοδοξία. Το ύφος έγινε περίτεχνο, γεμάτο μεταφορές και υπερβολές, επιδιώκοντας να αντανακλά το παροδικότητα της ζωήςΣυγγραφείς όπως ο Γκόνγκορα και ο Κεβέδο στην Ισπανία, ή οι μεταφυσικοί ποιητές στην Αγγλία, ώθησαν τη γλώσσα στα όρια της πολυπλοκότητας. Στη συνέχεια, τον 18ο αιώνα, ο Διαφωτισμός έθεσε τη λογική πάνω από το πάθος. Η ανοχή ενθαρρύνθηκε και η πολιτική εξουσία αμφισβητήθηκε μέσω… δοκίμια και διδακτικά έργαΟ Βολταίρος, ο Ρουσσώ και ο Μοντεσκιέ ήταν οι σημαιοφόροι αυτού του κινήματος, του οποίου ο στόχος ήταν να διδάξει και να ενθουσιάσει την κοινωνία με ένα κριτικό και κοσμικό πνεύμα, υποστηριζόμενο από την αισθητική του Νεοκλασική τέχνη και οι σημαντικότεροι εκπρόσωποί της.
Η σύγχρονη εποχή και η διαφοροποίηση
Αυτό που ονομάζουμε μοντέρνα λογοτεχνία ξεκινάει πραγματικά με τη Γαλλική Επανάσταση. Από αυτό το σημείο και μετά, η έννοια της παράδοσης διασπάται για να δώσει τη θέση της σε… πρωτοτυπία και διάλειμμα. Ο Ρομαντισμός Διέσωσε το συναίσθημα και τη μυθοπλασία ως καθαρή τέχνη, διαχωρίζοντάς τα από την απλή πνευματική έρευνα. Ακολούθησαν ο ρεαλισμός, ο νατουραλισμός και ο μοντερνισμός, καθένας από τους οποίους προσπαθούσε να αποτυπώσει την πραγματικότητα με διαφορετικό τρόπο. Στη Λατινική Αμερική, η προ-ισπανική λογοτεχνία γνώρισε μια συναρπαστική αλλά τραγική εξέλιξη, από τότε που καταστροφή κωδίκων Οι πολιτισμοί των Μάγια και των Αζτέκων έσβησαν μεγάλο μέρος της κληρονομιάς τους. Παρά ταύτα, γνωρίζουμε ότι είχαν πολύπλοκα συστήματα γραφής και μια πλούσια προφορική παράδοση που επέζησε της κατάκτησης. Η ιστορία της γραφής ήταν ένα σύνθετο ταξίδι που ξεκίνησε με την ανάγκη να αποτυπωθεί η συλλογική μνήμη σε πήλινες πινακίδες και εξελίχθηκε στη συνεχή αναζήτηση ενός προσωπικού στυλ. Από την αυστηρότητα των κλασικών και την πίστη του Μεσαίωνα μέχρι την ελευθερία της πρωτοπορίας, η γραφή χρησίμευσε ως το η πιο πιστή μαρτυρία της εξέλιξης της ανθρώπινης σκέψης και των αντιφάσεων της.